Atburðurinn sjálfur snerist hins vegar ekki um mannrán heldur baráttu bænda gegn ákvörðun yfirvalda um að leyfa niðurrif á helsta götumarkaði bæjarins og úthluta WalMart verslunarkeðjunni byggingarleyfi á lóðinni. Markaðurinn sem um ræðir nefnist Belisario Domguez og er í bænum Texcoco um 25 km frá Mexíkóborg. Í Mexíkó er rík hefð er fyrir götumörkuðum (Tianguis) sem er stjórnað af íbúum hvers svæðis fyrir sig og má rekja tilvist þessara markaða allt aftur til tíma Asteka. Bændur selja þar afurðir sínar og handverksfólk selur handgerða listmuni en hvort tveggja er þáttur í að viðhalda þeirri menningu sem ríkir á svæðinu.

Þann 3.maí 2006 mættu u.þ.b. 60 blómabændur og settu upp söluborð við markaðinn. Eftir að hafa neitað að hlýða fyrirmælum lögreglu og yfirgefa svæðið voru þeir beittir alvarlegu ofbeldi af hálfu lögreglunnar. Í kjölfarið slógust fleiri bændur í hópinn frá nágrannabænum Atenco og settu þeir upp götuvirki í helstu götu bæjarins til að hindra för lögreglu. Fréttirnar bárust á milli eins og eldur í sinu því meðal blómabændanna voru meðlimir FPDT (People’s Front in Defense of the Land) sem lengi höfðu barist gegn byggingu alþjóðlegs flugvallar fyrir Mexíkóborg á landi íbúa San Salvador Atenco. Tugir særðust í átökunum og einn lét lífið en þeim lauk með því að íbúum tókst að hrekja lögreglu á brott.

Það var ekki fyrr en morguninn eftir sem hörmungarnar hófust. Þann morgunn, klukkan 6:30, þrömmuðu rúmlega 3000 lögregluþjónar inn í Atenco og gengu berserksgang um allt sem varð á vegi þeirra. Lögreglan skaut táragashylkjum í höfuð fólks á stuttu færi, braut niður hurðir og dró fólk úr rúmum sínum og út á götur. Ein þeirra var talsmaður mannréttindasamtaka sem hafði talað fyrir opnum tjöldum á degi verkalýðsins 1.maí í Mexíkóborg, og sparkaði hópur lögregluþjóna síendurtekið í klofið á henni. Fréttamenn á svæðinu voru einnig handteknir og síðar lamdir með kylfum meðan þeir sátu í varðhaldi. Óskað var eftir aðstoð frá Rauða krossinum í nærliggjandi borgum en þegar starfsmenn hans komu á svæðið var þeim meinaður aðgangur af lögreglu.

Talið er að allt að þrjúhundruð manns hafi verið handteknir þann dag en lögreglan nefnir aðeins 109 í sínum skýrslum. Af þeim voru 47 konur og þrjátíu þeirra var nauðgað í varðhaldi. Að sögn eins fórnarlambs lögregluofbeldisins tók það sex klukkustundir fyrir lögreglu að flytja þau í varðhald en venjulega tekur aðeins tvær klukkustundir að keyra þá leið. Á leiðinni voru þau látin liggja í blóðpolli félaga sinna og konum nauðgað ítrekað. Enn hafa 18 einstaklingar ekki fundist eftir innrás lögreglunnar og 14 ára drengur var skotinn í brjóstkassann af stuttu færi með haglabyssu. Tvær stærstu fjölmiðlasamsteypur landsins höfnuðu óskum mótmælenda um viðtöl en tóku hinsvegar við frétttilkynningu lögreglunnar og birtu hana.

Fyrr á árinu höfðu borgarbúar haldið fulltrúum Menntamálaráðs fylkisins í fundarherbergi eftir að yfirmaður menntamála í fylkinu hafði ítrekað hunsað ósk borgarbúa um fund vegna vanrækslu í menntamálum í borginni. Þeim var þó sleppt nokkrum tímum síðar ómeiddum. Fjölmiðlar blésu upp atvikið og varð mannrán rauði þráðurinn í gegnum frásögnina frá átökunum í Atenco en mannrán eru tíð í Mexíkó og hræðsla mikil meðal almennings. Þetta birti gríðarlega ranga mynd af atburðinum og dró úr mögulegri samstöðu innanlands.

Mannréttindaráð Mexíkó (CNDH) hrinti af stað rannsókn sem stóð yfir í fimm mánuði og lýsti átökunum sem hörmungum yfir íbúum Atenco. Borgar- og alríkislögreglan hefði misnotað vald sitt og skotvopn. Í skýrslunni kemur einnig fram að:

* 207 manns (þar af 10 undir lögaldri) urðu fyrir grimmilegri, ómannúðlegri og niðurlægjandi meðferð.
* 145 manns voru handteknir með ólögmætum hætti
* 26 konum sem voru í varðhaldi var nauðgað af lögreglumönnum
* 5 einstaklingar með erlent ríkisfang voru beittir ofbeldi og sendir ólöglega úr landi

Að þessu frátöldu sagði Mannréttindaráðið að lögreglan hafi brotist inn á heimili, brotið þar allt og bramlað, rænt verðmætum, dregið fólk úr rúmum sínum og misþyrmt börnum, eldra fólki og fötluðum. Átökunum lauk með handtöku 12 manns sem voru ákærð fyrir skipulagt mannrán á starfsmönnum menntamálaráðs fyrr á árinu og þátttöku sína í mótmælunum í Atenco þann 3.maí. Þau voru dæmd í 31 – 112 ára fangelsi. Dómnum var áfrýjað til hæstaréttar landsins sem felldi hann niður og sagði að sönnunargögn gegn þeim væru ólögmæt. “Þó fólkinu hafi verið haldið í stuttan tíma er ekki hægt að skilgreina það sem skipulagt mannrán.”, sagði Juan Silva Meza, einn hæstaréttardómaranna í málinu. Hann sagði einnig að “þetta [liti] út fyrir að vera tilraun til að gera almenn mótmæli að glæpsamlegu athæfi”.

Enn hefur lögreglan ekki þurft að svara fyrir það ofbeldi sem hún beitti gegn þúsunda friðsamra íbúa bæjarins og enginn lögregluþjónn hefur verið dæmdur fyrir þátttöku sína í aðgerðinni.

Yfirvöld í Mexíkó eru ekki þau einu sem reyna að svipta borgara frelsi sínu til lífstíðar vegna pólitískra skoðana þeirra og aðferðum við að láta þær í ljós. Eins og flestir hafa eflaust tekið eftir í fjölmiðlum undanfarna mánuði þá reynir skrifstofa Alþingis og íslenskt ákæruvald að feta í fótspor héraðsdómstóls Mexíkófylkis með því að kæra 9 einstaklinga fyrir árás á Alþingi með möguleika á lífstíðardómi.

Ætlun Svartsokku er ekki að setja samasem merki milli atburðanna tveggja en eftirmálarnir eru hinsvegar nákvæmlega eins. Stjórnvöld* velja nokkra einstaklinga úr hópi þúsunda og gera tilraun til að fjarlægja þá úr samfélaginu með því að bera upp á þá sakir sem standast ekki skoðun og tengist athæfinu ekki á nokkurn hátt.

Skýringar á framferði lögreglunnar í Atenco hinn 4.maí 2006 eru djúpstæðari en svo að einungis hafi verið um að ræða ofbeldisfullar löggur sem komist upp með glæpi vegna spillingar í samfélaginu. Líklegt þykir að þessar misþyrmingar lögreglu hafi verið fyrirskipaðar af stjórnvöldum sem liður í úthugsuðum aðgerðum gegn pólitískum andstæðingum ríkisstjórnarinnar. Aðilar tengdir FPDT hreyfingunni, sem á var minnst hér að ofan, hröktu bæjarstjóra Atenco á brott árið 2002 og náðu bænum á sitt vald við það. Með því minnkuðu snarlega völd ríkisstjórnarinnar yfir bænum, sem er staðsettur í útjarði Mexíkóborgar, en í öðru fylki. Áætlanir þáverandi forseta landsins, Vicente Fox, um að um að starfrækja þar alþjóðlegan flugvöll mætti því harðri andspyrnu. Einnig hafa tengsl FPDT og Zapatista hreyfingarinnar, EZLN, haft sitt að segja. En EZLN náði fylkinu Chiapas í suðurhluta landsins á sitt vald árið 1994 í baráttu sinni fyrir réttindum frumbyggja og hefur haldið sjálfstjórn þar síðan. Nokkuð ljóst er að stjórnvöld hafa tekið þá ákvörðun að láta ekki annað Chiapas eiga sér stað í bakgarði Mexíkóborgar.

* Í tilfellinu á Íslandi var það skrifstofa alþingis sem kærði en vegna meints þrýstings frá forseta alþingis.

Lögreglan hefur handtekið tugi ásamt því að stoppa alla og hóta þeim öllu illu þegar gengið er út úr fríríkinu. Engum er hleypt inn eins og er. Táragasi var svo kastað stuttu seinna í innganginn og lögreglan réðst inn bakameginn.

Uppfærsla #1: Kveikt hefur verið í vegatálmunum fyrir utan og innganga lögreglunnar gert erfitt fyrir.

Uppfærsla #2: Lögreglan skaut táragasi inn í hvíta samkomu tjaldið og flestir handteknir og færðir í búrin með rútum.

“Refugees, Migrants – Welcome. Shut down fortress Europe. No one is illegal”

Loftslagsbreytingar sem markaðshyggjan hefur ollið er stærsta orsök fólksflutnings milli svæða og mun aukast mikið á næsta áratug. Það eru ekki loftslagsbreytingarnar sjálfar sem orsaka þennan mikla flutning fólks heldur losunarheimildamarkaðurinn sem dregur ekki úr notkun jarðeldsneytis heldur eykur hana.

Stórfyrirtæki taka yfir heilu landsvæðin til þess að eingöngu að fá úthlutaðar losunarheimildir sem þeir selja svo til umhverfisspillandi fyrirtækja annarstaðar. Fólkið er platað í að skrifa undir pappíra, þeim er lofað gull og grænir skógar ásamt atvinnu fyrir alla fjölskylduna en svo er engu fylgt eftir. Það ráfar svo um, án lands til að búa á, jarðvegs til að rækta né atvinnu. Allastaðar í kringum þau eru landamæri sem loka á þau og yfirvöld landa í kring fram við þau eins og afbrotamenn.

Aðferðirnar til að framleiða carbon-credit eru margar en Svartsokka mun fara ítarlega í losunarheimildir á næstu vikum.

Svartsokka gengur nú niður Amagerbro og er umkringd tugi þúsunda kvenna, karla, kynlausra, margkynja, verkamönnum, flóttamönnum, innflytjendum og öðrum sem neita að láta þagga niður í sér og berst nú með öllum þeim sem hafa verið arðrænd og eru óvelkominn hvert sem þau fara.

“AAA… AAANTI…. ANTI CAPITALISTA “

“WE ARE HERE, WE WILL FIGHT, FREEDOM OF MOVEMENT IS EVERYBODY´S RIGHT”

Þar á eftir vorum við flutt í búrin. Einn í mínu búri fékk hræðslukast og ekkert var gert, fyrr en það leið yfir hann. Aðrir þurftu að fara á klósettið en því var ekki sinnt.” heldur hann áfram.

Einn þeirra handteknu tilkynnti að hann væri með sykursýki og þyrfti að fá lyfin sín úr töskunni sem lögreglan hafði gert upptæka. Hann fékk þau ekki og læknirinn á staðnum tilkynnti honum að þeir væru ekki með nein slík lyf. Þegar honum var sleppt 12 tímum seinna höfðu lyfin hans verið fjarlægð úr töskunni.

Þetta er aðeins brot af því sem gerðist og á næstu dögum munu fleiri mál koma upp þar sem lögreglan misnotaði vald sitt og braut gegn þeim ákvæðum sem sett voru fyrir ráðstefnuna.

Af þeim 1300 manns sem hafa verið handteknir eru fjórir í varðhaldi og sú tala getur aldrei afsakað slíka aðgerð. Það verður að vera samræmi milli þeirra upplýsinga sem þeir hafa um grunaða og þess fjölda sem þeir handtaka” heldur hann svo áfram.

Farið verður fram á að aðgerðir lögreglunnar verði rannsakaðar. Blaðamannafélög eru einnig byrjuð að undirbúa mál eftir að hundum var sigað á þá til að koma þeim frá vettvangi. Þetta er brot á þeim réttindum sem blaðamenn hafa til upplýsingamiðlunar.

“Danmörk hefur sýnt að þeir eru aðeins einu skrefi frá því að vera lögreglu ríki. Handtökurnar eru skýrt brot á sáttmála Sameinuðu Þjóðana um pyntingar” segir Tord Björk, talsmaður Friends of the Earth í Svíþjóð.

Fólksfjölgun dregst saman

Í þarsíðasta hefti The Economist[1] er fjallað um það að dómsdagsspár um að fólksfjölgun muni sliga jörðina og að mannkynið muni éta sjálft sig út á gaddinn séu ef til vill svartsýnni en ástæða sé til. Þar segir að hjá nánast helmingi jarðarbúa sé fólksfjölgun um 2,1 %, sem þýðir að mannfjöldi stendur í stað. Í löndum á borð við Brasilíu, Indónesíu og hluta Indlands hafi fólksfjölgun dregist mikið saman, en þetta eru einmitt lönd þar sem litið hefur verið á fjölgun sem mikið vandamál. Mannfjöldaspár gera þó ráð fyrir því að fólk muni ná 9 milljörðum áður en okkur tekur að fækka á ný.

Hvers vegna er fólksfjölgun álitið vandamál?

Það er vissulega áhyggjuefni að mannkyninu muni fjölga um þriðjung, þar sem jörðin og lífheimurinn þjáist nú þegar vegna útþenslustefnu mannkyns og gegndarlauss ágangs okkar á náttúruna. Einnig er talið að mögulegt fæðuframboð sé ekki nægilegt til þess að fæða allan þennan mannfjölda og að þeim sem deyja hungurdauða muni því fjölga umtalsvert. Eins bendir The Economist á að ef hinir fátæku íbúar jarðar fylgi neyslumynstri Vesturlanda muni afleiðingar fyrir náttúrulegt umhverfi okkar verða hörmulegar. En er það ekki þar sem hundurinn liggur grafinn? Neyslumynstur Vesturlanda er slíkt að við getum ekki viðhaldið því. Í stað þess að snúa umræðunni á hvolf og segja að íbúar þróunarlanda megi ekki fylgja okkur eftir, því það hafi hörmulegar afleiðingar fyrir plánetuna, verðum við að nálgast raunveruleikann og viðurkenna að „við“ verðum að gefa eftir eitthvað af forréttindum okkar, því þau hafa nú þegar haft hörmulegar afleiðingar fyrir plánetuna og munu halda því áfram þar til við gefum þau eftir.

Það er athyglisvert að skoða í þessu samhengi umræðuna um fjölgun mannkyns. Alltaf er rætt um fólksfjölgun í þróunarlöndunum sem vandamál. Á sama tíma tala ráðamenn í Evrópu í áhyggjutón um lága fæðingartíðni því þeir vilja ekki að vinnuaflinu fækki. Það er því einungis fólksfjölgun annars staðar en hér sem er vandamálið. Og í stað þess að opna landamæri og leyfa fólki að flytja sig um set og finna sitt eigið jafnvægi í ójöfnum heimi, er þeim haldið eins lokuðum og hægt er. Með þessu verður fólksfjölgunarvandamálið litaskipt; það er vandamál þegar fólki sem er dökkt á hörund fjölgar, en að sama skapi er vandamál að hvítu fólki fækki? Er umræðan lituð af rasisma?

Og hver er lausnin?

Þegar kemur að lausnum fólksfjöldavandans getur Svartsokka að sjálfsögðu ekki tekið undir með hagfræðimiðlinum. Þar kemur fram að lausnina á umhverfisvandanum sé að finna í mannfjöldastjórnun, tækniframþróun og stjórnun (governance). Þarna er ekki einu orði minnst á það að það eru fyrst og fremst neysluhættir Vesturlanda og hegðun stórfyrirtækja sem bera ábyrgð á umhverfisvandanum. Því hlýtur lausnin að felast í því að draga saman neyslu á Vesturlöndum. Eins minnist hagfræðibleðillinn ekki á það að fátækt og valdaleysi eru helstu ástæður þess að fólk í þróunarlöndunum gengur á sitt náttúrulega umhverfi, ekki fjöldi þeirra einn og sér. Fólk missir aðgengi að frjósömum landsvæðum því stórfyrirtæki taka þau yfir og neyðast því til að lifa á landi sem gefur minna af sér, með tilheyrandi jarðvegseyðingu. Því er það ójöfnuðurinn sem hefur hin raunverulega umhverfisspillandi áhrif og hann er okkar sök.

Að sjálfsögðu er ekki um slíkt rætt meðal fjölmiðla á borð við Hagfræðinginn, því hin raunverulega lausn á vandanum myndi valda hruni hagkerfisins, sem byggir á sífelldri útþenslu og þarf því á stöðugri neyslu að halda. Það er því auðveldara að leita vandans í því að fólki í þróunarlöndunum fjölgi of mikið en að horfa í eigin barm.