Svartsokka

Í hverju sem er, skólum, leik, starfi eða spurningarkönnunum erum við kröfð um það að við skilgreinum kyn okkar í karl (1) eða konu (2). Möguleikarnir á annarri skilgreiningu eru engir.

Í hugum margra er það aðlaðandi hugmynd að kynin séu ólík og líffræðilegur munur leiði af sér mjög mismunandi persónuleika sem bæti hvort annað upp. En veruleikinn er ekki svona einfaldur fyrir alla og fyrir marga eru þessir tveir flokkar mjög hamlandi. Við fæðumst vissulega með einhvers konar kynfæri, sem oftast nær eru látin ákvarða hvaða kyni við tilheyrum. Þetta er kallað líffræðilegt kyn (sex) en félagslegt kyn (kyngervi/ gender) er hins vegar það hlutverk sem við lærum smám saman að sé „rétt“ í samræmi við hvaða kyni við tilheyrum. Fjölmargir neita að láta troða sér inn í mót kyngervisins af pólitískum, sálrænum eða tilfinningalegum ástæðum. Sumir þeirra sem ekki falla inn í annan hvorn kynjaflokkinn hafa þó ekki þetta val.

Á hverju ári fæðast nýburar sem læknar eiga í erfiðleikum með að skilgreina hvoru kyninu þeir tilheyra. Oftast er það einn einstaklingur af hverjum 2000. Venjulega taka læknar ákvörðun um hvort einstaklingar fari í aðgerð til að breyta kynfærum þeirra í annað hvort kynið. Rökin sem eru notuð eru félagsleg en ekki læknisfræðileg, þ.e að það skerði félagsleg lífsgæði þessa fólks að falla ekki í annan hvorn flokkinn. Ekki er þó horft til ýmissa annarra lífsgæða áður en ákvörðun er tekin um hvoru kyninu einstaklingurinn á að tilheyra, til að mynda er ánægja þessa fólks af kynlífi oft skert í kjölfar aðgerðarinnar. Það er þó talið lítil fórn á altari normsins.

Caster Semanya er ein þeirra einstaklinga sem er skilgreind sem stúlka, en sökum þess að sumir eiginleikar hennar eru ekki álitnir nógu „kvenlegir“, hefur sá orðrómur komið upp að hún sé með erfðaeiginleika beggja kynja. Þessar fréttir hafa ekki verið staðfestar en það sem er talið skjóta stoðum undir það að ekki sé um „fullkomna konu“ að ræða er að Caster er með djúpa rödd, vöðvamikil og hefur ekki verið þekkt fyrir að ganga í kjólum. Að sjálfsögðu er kona ekki alvörukona nema hún gangi um í kjólum og háhæluðum skóm. Vafalaust væri auðveldara fyrir lækna að ákveða hvaða kyni við tilheyrðum ef aðeins við myndum fæðast í kjól eða buxum.

Það sem fólk hefur einna helst áhyggjur af er að hið „of háa“ testósterónmagn Caster hafi haft úrslitaáhrif í þá veru að hún vann 800 metra hlaup um daginn því testósterón er að sjálfsögðu það eina sem gerir manneskju hraðskreiða. En fyrst 1 af hverjum 2000 fæðast með einkenni beggja kynja (90 % af þeim er breytt í stelpur) og enn fleiri konur hafa náttúrulega hátt testósterónmagn án þess að það sjáist á þeim, hvernig stendur þá á því að þessar konur einoka ekki verðlaunasætin á ólympíuleikum og öðrum þjóðrembingsmótum?

Skiptingar í konur og karla og hvað telst kvenlegt og karlmannlegt er afskaplega hamlandi fyrir marga enda er „þriðja kynið“ viðurkennt víða í heiminum, sem er þá flokkur fyrir þá einstaklinga sem finnst þeir/þær ekki passa inn í hefðbundna kynjaflokka. Hvort sem við erum konur, karlar, „kvenlegir“ karlar, „karlmannlegar“ konur, lesbíur, hommar, tvíkynhneigð, transfólk, androgyni, bakla, kathoey, hijra, Ła’mana, winkte, hwamee, alyhaa eða eitthvað allt annað þá erum við fyrst og fremst manneskjur og eigum það skilið að það sé komið fram við okkur af virðingu.