Íslendingar eru menntuð þjóð og velferðarríki, fáar þjóðir standa þeim frama á sviði fiskveiða. Íbúarnir á Madagaskar búa hinsvegar við menntunarskort, mikla fátækt og atvinnuvegir þeirra eru frumstæðir. Meginatvinnuvegir þeirra eru landbúnaður og fiskveiðar, sem stundaðar eru meðal annars í stæsta stöðuvatni eyjarinnar, Alotra.

Við þetta vatn búa um eitt hundrað þús. manns 40 þorpum. Vatnið er fiskauðugt en aflinn er rýr, því að menn kunna lítt til veiða og verkunaraðferðir þeirra eru jafn frumstæðar. Íslendingar beðnir að leggja fram það fé sem dugir til að fiskimennirnir við Altora-vatn fái plastbáta til veiða sinna í stað feyskinna eintrjáninga, nælonnet í stað baðmullarneta og bambusstanga, er fljótt ganga úr sér og þeim verði síðan kennd meðferð þessara nýju tækja, jafnframt því, sem þeim væri kennt að nýta betur þann stórum meiri afla, sem á land bærist.

Leggi Íslendingar þetta fé fram, sem enginn efast um að óreyndu, getur það valdið samværilegri byltingu í fiskveiðum á Madagaskar og til koma kraftblakka og fiskileitartækja hefur valdið í síldveiðum okkar á síðustu árum. Íbúum á svæðinu við Alotra-vatnið yrði bjargað frá næringarskorti, afkoma þeirra myndi stórbatna, aðrir íbúar eyjarinnar myndu njóta góðs af og sennilega myndi þessi tækniaðstoð Íslendinga hafa varanlega áhrif á bættar og auknar fiskveiðar eyjarskeggja.

Eru menn ekki sammála um,  að þetta sé verðugt verkefni fyrir íslenzku þjóðina? Eru menn ekki sammála um, að vel fari á því, að Einbúinn í Atlantshafi komi til liðs við Einbúann í Indlandshafi?

"Hér þarf betri verkunaraðferðir"

Þetta er gott dæmi um viðhorf vesturlandabúa á þessum tíma um sjálfsbjargarhætti “þróunarríkjanna” sem ríkja enn þann dag í dag. Þegar þróunaraðstoðin berst er hún sjaldnast í þágu íbúanna sjálfra heldur til að auka framleiðslu til fyrirtækja sem selja svo afurðirnar úr landi. Í þessu tilfelli felst þróunarhjálpin í uppfærslu veiðarfæra en oft eru aðfluttar dýrategundir settar í vistkerfi svæðisins sem í mörgum tilfellum endar með hörmungum.

Þessi meðvitaða jafnvægisröskun af hálfu mannsins gagnvart vistkerfinu verður honum alltaf að falli. Hvort sem árásin sé tækninýjung sem endar með ofveiði eða aðfluttur risavaxinn fiskur sem étur upp allar aðrar tegundir þá skilur það eftir sig brunasár sem er ólæknanlegt.

Hnattvæðing no. 1. Það ferli sem á sér stað þegar yfirvöld afsala sér réttindum fólks í þágu spádómskaupmanna og stórfyrirtækja. 2. tæring á launum, velferðarkerfi og reglugerða um náttúruvernd svo alþjóðaviðskipti geti dafnað. 3. óhjákvæmileg umbreyting jarðsvæða í einræktun til að halda í við öll neyslusamfélög heims. Almennt en ranglega trúað að allt ofangreint sé óafturkræft – sjá einnig Bankahrunið á Íslandi, skuldir Þriðja Heims ríkja og keppni á botninn

...sérstaklega þegar það er bara ein/n sem þrífur.

A clean house is a sign of a wasted life.

Það er erfitt að álykta að ekki hafi verið um íkveikju að ræða á Skólavörðustíg því enginn var í húsinu þegar atburðurinn átti sér stað og það var einnig án rafmagns. Varla voru kertaljós kveikt á þessum tíma dags þar sem nóg af dagsbirtu berst inn um gluggana. Var íkveikjan hugsanlega skipulögð af eiganda húsins þar sem leyfi fékkst ekki til þess að rífa það vegna húsverndunarlaga? Svartsokka er hálf ringluð yfir þessu öllu saman og ætlar að setja punktinn hér í smá stund á meðan hún reynir að komast til botns í málinu.

vinna, land, peningar

“Það er með aðstoð hugtaksins markaðsvörur sem skipulag markaðarins er tengt við hina margvíslegu þætti iðnvædds lífs. Markaðsvörur eru skilgreindar hér sem hlutir framleiddir til sölu.

[...]vinna, land og peningar eru augljóslega ekki markaðsvörur; þær fela í sér að hvað sem er keypt eða selt hlýtur að hafa verið framleitt fyrir sölu en það er á ekki við þegar kemur að þeim. Með öðrum orðum; samkvæmt skilgreiningunni á markaðsvöru eru þessi hugtök ekki markaðsvörur. Vinna er aðeins annað orð yfir mannlegar athafnir sem fylgja lífinu sjálfu,sem aftur á móti er ekki framleitt til sölu heldur af allt annarri ástæðu. Eins geta þessar athafnir ekki verið aftengdar frá afgangnum af lífinu, þær geymdar eða safnað saman. Land er einungis annað orð fyrir náttúru, sem ekki er framleidd af manninum. Peningar, að lokum, eru einungis tákn fyrir kaupmátt, og eru ekki framleiddir, heldur koma þeir til í gegn um bankastarfsemi og ríkisfjármál. Að lýsa vinnu, landi og peningum sem markaðsvörum er að öllu leyti ímyndun.

[...]

Þegar kemur að vinnu, landi og peningum er ekki hægt að halda þessari ályktun fram. Að leyfa markaðsöflunum að stjórna örlögum manna og náttúrulegs umhverfis þeirra [...] myndi leiða til niðurrifs samfélagsins. Hin meinta markaðsvara, „vinnuafl“ er ekki eitthvað sem hægt er að hægt er að henda til og frá, nota af handahófi eða skilja eftir ónotað, án þess að hafa áhrif á einstaklinginn sem reynist vera handhafi þessarar furðulegu markaðsvöru. Með því að notfæra sér vinnuafl einstaklings myndi samfélagið um leið notfæra sér hina líkamlegu, sálfræðilegu og siðferðilegu mannveru sem er föst við verðmerki vinnuaflsins. Rændar hinu verndandi umhverfi menningarinnar myndu mannverurnar glatast vegna afleiðinga félagslegs varnarleysis og deyja sem fórnarlömb aðkallandi samfélagslegrar sundrungar, í gegn um lesti, spillingu, glæpi og hungur. Náttúra væri smættuð niður í náttúruöflin, umhverfi mannanna og útsýni spillt, ár mengaðar, [...] möguleikinn á að framleiða mat og hráefni eyðilagður. Að lokum myndi markaðsstýring kaupmáttar leiða til þess að með vissu millibili myndu fyrirtæki verða gjaldþrota, því skortur á peningum væri jafn eyðileggjandi fyrir viðskiptalífið eins og flóð og þurrkar eru í frumstæðum samfélögum.”

Karl Polanyi: The Self Regulating Market and the Fictitious Commodities: Labor, Land and Money. [1957]. Þýðing: Svartsokka

húsnæðislán

lánasamningur

launavísitala

greiðslugeta

greiðslubyrði

launaþróun

neysluverð

hagsveifla

verðbólga

kaupmáttur

framleiðni vinnuafls

skuldabréfamarkaður

fjárfestar

markaður

lífeyrissjóður

fjármögnun

greiðslujöfnun

atvinnustig

höfuðstóll

jafngreiðslulán

eignamyndun

íbúðalánamarkaður